Khuasik zaan Rung thladem tang Hakha cu a kik hrim ko. Tla sirsiar in ruh tiangin kik an lut. Maw chialchual chum hna nih i zam dih fawn hna kaw, aa vaang bal set lomi meitung hna nih muthla bang, khuachia muthla a zummi hna caah ning an ttiter chin. Asi tak hrim ko, zoh hmanh! Chum zuangmi hna hnulei in ceu fukfak thlapa vaang setlo tang i, thlarau bantuk a cawlcangmi thil pathum na hmuh hna ahcun mu. Thling a kik, ning a tti. Thla pathum nihcun mifir bang an hmai a kalmi thla pakhat an dawi. Chum a hun thian deuh caan ah, an hmai kalmi thlam suaisam fiang set loin a lang. Pa si dawh asi lo. A sam le a tawttawk suaisam ning cun, ngaknu note. A muihnak ah a tlau chel, thlapa ceu setlo tangah, a suaisam a tlian deuh chel. I ngaih ngaimi ngei sehlaw cu ko, minu cu pangpar dum chungah zokzok in a lut. A hnulei in dawitu ka ngei ti hmanh i hngalh dawh asi lo.

Midawitu thla pathum nih minu hnulei in, cenghngia sapeel in a thli tein an hun peel. A rim a chia cangmi puanchia tlek in pakhat in minu kaa cu a rannak in an hun khuh colh. Ka dawt ti-hramnak a si lai ti sawh in minu nih aa ruah. “Mah ti cun ka tihraam hlah….” ti’n a bia hmanh a dih hlanah, a dawtmi a tlangval a si lo aa hun i fiang. Hnulei ah a hun i thawn, a duh thareek in a thapi aa chuah i a orhlei ke in mipa cu a chuih. Mipa til ah ruah lopi khin a khen. Mipa nih a celh lo, a til domh pah khin vawlei ah aa kual len. Mah le cangka adang pahnih nih sahrang saseh lai bang, minu cu an hun zuan hnawh ve. A phei ah an chuih, a paw ah an lamh, a hmai ah an thongh. Minu zong nih, naichailo. Hehchet in a kheuh ve hna, a lamh len ve hna. A tha um-ek in a tthuat ve hna. Sina’n, patling pipi nih buut-kedan in an chuih, an lamh, an kut thurpi in a hmai an bengh. Adonghnak ah cun, minu nih a celh ti lo; a hliahcaang an rit, a tha dih hram aa thawk. New York khua Zalennak Milem [the Statue of Liberty] pi khi rili chungah hei pil ziahmah sehlaw cu ko, duhsah tein vawlei ah a tluril thliahmah ve.

Cenghngia runrual nih sazuk no an seh lai bang an buut i, an zam, an thongh, a hnipuan an thleh, an bauh. A angki engte an ttei khawh dih tikah, minu cu ruahchannak a ngei ti lo. A sa seh lai a hngakmi sazuk te bang, cawlcanghnak tha hmanh aa hrim kho ti lo. Mah le cangka, tildomh pa a hung tho i minu hnipuan cu a dih um-ek in a phoih, a thleh dih. Adang pahnih nih kam khatlei veve in sentari congh khin an von congh hna i, mipa nih a tawhrolh phoih hram aa thawk. Horduhcuai a kut hraappi in vaar hirhiar minu hnuk a hun sum, a hun hmeh chih len. Minu kehlei kut nih a taklawng a pum i huhphenh aa zuam. Minu cu a hmai an phing, a phei an duk. A orhlei kut nih a sunhsakmi thilri khuhphenh aa zuam. “Rak ka bawm u, aho tal nih ka bawm tuah u,” tiah a aw thareng in a au. Sihmanhsehlaw, a aw cu puanchia an huhnak leng pin a pet kho lo. Vanchiat ah, a bawm khotu ding a pawngkam ah pakhat hmanh an um lo?aa samhdarh dihmi a angki tlek pawl dah ti lo. Mipa nih a rian a hun i liim tikah, adang pakhat nih a chaan. Cuti cun, minu nih cun, al awk le doh hawk ttha lo in, mitthalo hna pathum lundi riamhnak cu a inpiak ko hna.

I
“Aaaarh, an nu chu!” tiah ka au…. Anmah te’n dai ziar a um komi cabuai cung catlap thilri vialte ka thai dih. ‘Kalung! Kuleng!’ tiah tang ah an tla. “Puang tthan ti sawh hlah, ka tta aw,” tiah kan nu nih thli lak biaruah bang, thilri a hun fim pah khin, din te’n amah le amah aa chim. Mah hihi zanmang sawhsawh a si lo. Ka thinlung hi, a tak ka chim ahcun, ttuanglai hmawmthur aa tthek dihmi bantuk in aa tthentthek dih. Daihnak nih a tei kho tawn lo. Hi tuanbia, hi mitthlam nih ka lung an mawn caan a tam. Baisakup in hei hmu lengmang ning law cu ko, ka mitthlam in ka hlaw kho hrim rih hna lo hi mu. Aw, mah hi maw minung ‘van’ an timi cu a si ko kun hnga!
II
“Na ka daw taktak maw?” mah bia hi a voi a sing in a ka hal lai.
“Daw tuk henta, zungzal pinah ni zathum le ni sawm nga tiangin kan dawt lai.” Nifatin ka leh tawnmi bia. Si hnga lo cu, kan i daw taktak dakaw.
Kum hleikua, ngaknu kate Cherry hi mifel asi. Sunday school cawnpiaktu a si pinah, a muisam dawhnak le a tungtai remnak nih khua chungah a min a thanter. Perh lo te’n chim zongah, Hakha par bak asi ko. Nu le pa le Baibal cawnpiaknak tangin tthang kaw, thianhlim a uar. Rii a ngei. Thianhlim ti tikah, thinlung le takpum thianhlim lawng si lo, pasal ngeih hlan thianghlim tehna zong aa tel. ‘Zeitindah na theih’ nan ka ti men hnga. Ka theih ka hngalh hnga lo cu. Zeica’htiah, Cherry cu zungzal ka nunhawi ah kaa thimmi asi bang, a caah a hmasa bik le a donghnak bik a tlangval ka si caah asi.
Hakha i, khuapau caan zanlei sang lamleen a nuamh ning hi cu chim ahcun kan dai kho lai lo. Upa ngakchia thlu loin, ngaknu tlangval in pitar putar tiang nih Rung thladem tang lamleen cu a nuam in kan thei. Aa duhmi a khuah pawl kan ca ko ah a nuam khun. Cuti cun, Cherry le kei zong pangpar dum lei panh in, nitlaklei in a rami thlizil kiknem dong pah khin, lam cu kan leng tawn. Pangpar dum chung a ken deuh tthutdan sau cungah zan arfi hna rel pah in kan caan kan liamter zong a tlawm ti lo. Mah tthutdan cung cun, hmailei ca saduh kan that, kan i kup, kan i reek, kan i hnam, kan ni, a caan ah kan i hnem. Hmailei lungduh chungkhar kan ser cang ahhin cun caan dih hmanh hngal ti hlah. Kan rak i lunghmuih veve hrim ko.
“Ka caah na tling hringhran, dawtmi Cherry.”
III
1997 kum khuasik thla zaan khat.
Siangcachim cu si kaw, i manh lo ngai, hnawhsare ngai khin kan boarder lei ah kaa thawh. Tanghra pa 35, nu 78 ngei kaw, an fimnak lam kawlpiak hi a caan ahcun, thluak a buai tawn ve ko e. Mirang grammar a thiam deuh lomi, kanaan a thiam deuh lomi siangngakchia pawl caah, a tawifian khawhnak lam ka tuaktan pah caah, pawngkam ngiat caan ka ngei tawn lo. Thluak chungah, a fonh, a zuh, a phawt, tbk le active, passive tbk lawng cu khat hna kaw, thingtum aa chokmi bang bom puah hmanh ah a thei ding khin ka um tawn lo.
Dawrthar sang ka hun phanhah, ka hmai ah ngaknu note pakhat a hung chuak. Cun catlap raangte pakhat aa chuah i a ka pek:
“Tuzan suimilam 8:00 pm ah kan to tawnnak tthutdan ah rak ka tong. Na dawt.” Mah vial lawng.
Mah cabia te cu faak tukin ka ruat lem lo. Sml 8:00 pm hrawng hi cu Niruk zaan ah cun, chim hau loin kan i ton tawn caan a si ko caah a si. Catlapte cu ka bil, ka zal ah kaa sanh i, phawh hnih nak rangin kan boarder lei ah cun kaa hnawh.
Zan dang bantuk in, thlacam pumhnak kan liim khawh cun, siangngakchia pawl nihcun ka khaan chungah dong cat loin ca cu an ka hal. “Zeica’h 2x le 3y tbk pawl hi an i fonh khawh lo?” tiah Hniarlawn nu nih a ka hal. “Fangvui le raa kan fonh khawh hna lo bang, an phun aa khah lo caah,” tiah a tawi-olnak khin ka hun hrilhfiah. Sakta pa nih, “Ziah, fangvui le raa cu kan cawh i pei, raabuti thaw tak in kan chuan tawn ko khi,” a hun ti cu kan dihlak in ka ni dih. Mahti cun, kan i capo pah, kan i chim pah, caan a rak liam thluahmah ko hmanh kan thei ti lo. Kan umnak boarder in aa hlat tuk lem lonak hmun in meithal thawng kan theih hnu ceo in caan a rak liam cu kan hun i fiang.
“Pheng!” “Pheng!” “Pheng!”
Ka lau ko cang! Vanpang cung suimilam ka hun zoh i, 8:42 pm a ti cang! Mah ‘pheng’ timi thawng zong kan rak tthuttti tawnnak pangpar dum chung bakin a hun chuah ka hun i fian tik?? Maw Pathian! Ka dawt kawhnak ca?!
Ca kan i ruah cuahmah liopi cun, “Ka kal a hau!” tiah thang nawn in ka hung au.

Pa pawl nih ka mithmai an zoh, an mit in zeidah a cang hnga tiah an ka kherhlai. An cazoh an ngol, an cauk an fim, an angki leng le tawhrolh an hun i kawl cio i kan ra ve lai an ka ti. Cuti buaicur in an um lio ah cun, kei cu lodiam in leng ah ka chuak cang.
“Saya, kan hngak rih! Kan ra ve lai!” an ka ti.
Hauka in a ran khawh chungin ka hun i hnawh i, pangpar dum lei ah cun thlitu nak rang deuh dingin tlik kaa zuam. Pangpar dum hauka ka hun phanh tikah, ka hmuhmi thil nih ka kehlan a hun nuarhter deuh. Uniform aa hrukmi minung pathum nih hauka in an hun chuah ka hmuh hna. I lung hmuih ngai in an nih, an kheh le fihnung bia pawl an i ruah zong ka theih. An meithal kua chungin a hung chuakmi zenthong haw zong ka theih khawh rih. An kaa in a hung chuakmi zu chiahru haw a nam hluahmahmi nih dang khat, an zakkeh haw a tur in a turmi nih dang khat, an rim chiahru zong ka philh kho rih lo.
Sopaw ngai khin, “Maihde kuah!” “Take kawngde!” “Ha! Ha! Ha!” tiah an au an khuang pah.
Zan thlapa tang ka ngaknu he kan i ton tawnnak hmun lei ah cun ka vung len. Kan tthutdan te cu amah lawng, king ringriang in! Thilnung hmetete awnh thawng nih, zilthli kik nih a hun ka hnur pah khin cun, an thang chin lengmang. Khuangterit awnh thawng ko nih ka hna ah a tur in an tur. Pawngkam hrawng ka hun ngiat tikah, hramhbur hmetete le pangpar kung a carmi pawl lawng fiang set loin ka hmuh hna. Kar tlawmpal ka hun hlan tikah, aa hlat tuk leem lonak khin hram thawng dinte ka theih. Ka lu muru hi a tthang chin lengmang bantuk khin a hung um i keh hnik dih aa tim. Ka dahmei ka hun van i, hraam thawng a ratnak aw lei ah cun, ka ceuh. A kente ah taklawng in khuasik lakah fiang set loin a hraam ciahmahmi nu pakhat ka hmuh! Ka thintur thawng a thang chin lengmang. Keimah le keimah i uk khawh lo ding tiangin ka lung cu puah hnik an i tiim. Cherry cu si hram hlah seh tiah thla ka cam. Cherry cu hika hmun ah rak ra duh hlah seh tiah Cung Pathian ka nawl. Mah minu hi cu midang si hram ko seh tiah saduh ka that.
Aa naih te’n ka hun rat hnawh tikah, i palh hawk a ttha ti lo. A mah bakte asi ko. Ka dawtnak sullam vialte a tlinter kho dihtu?ka chan chung zungzal ka nun hawi dingah kaa thimmi?cu ttihnak, ningzahnak le khuasihnak lakah thir lengmang in a rak hraam len ko.
Ka hun domh, ka hun kuh i, ka ttang chungah ka khumh. Ka angki leng in ka hun tuam i, ka hngawngngerh in a hmai din te’n ka hnawhpiak. Mitthli hna nih tlaih khawh loin ruahchannak a dong cangmi a mitmu chungin an hung put lengmang. A mit-hmai ka zoh tikah, ngaihchiatnak, fahnak, ningzahnak, thinhunnak, huatnak le lung tlinlonak in an i cawh dih?a mithmai nih a langhtermi cu zei bia hmanh nih an hrilhfiah kho lai lo dah. A hmai ah a dukmi pawl le, a phinnak tehna ka hmuh. A kut zongah cu tthiamtthiam. A phei, a tawttawk hrawng zongah cu tthiamtthiam.
“A ttha ko cang lai. Na thinphang duh hlah. Zeipaoh a ttha dih te ko lai.”
A lung a hnem kho bik dingmi biafang thim kaa zuam. Si na’n, ka bia cu ka hmur leng ah an pet kho lo. Ka dang ah an taap i, ka ril chunglei tu ah an lut tthan dih.
“Ka ngaithiam, ka dawt!” tiah din te khin a hraam.
“Ka rak in hngah cu ta, nain na tlai deuh e,” tiah a ttap, “an ka thah lai tiah ka ruah nain, van lei tu ah an kah!”
***
A thaizanlei i mah kan tthut tawnnak pawngkam hrawng ka hung phanh tthan tikah, keimah le keimah kaa suum kho hrim lo. Mihrut bang, kan tthut tawnnak tthutdan cu ka thongh, ka lamh, ka chuih, kaa hrocer i, van arfi tiangin chiat ka serh hna. Ram uknak phung chiahru hruaitu pawl in an ttengnge vialte zong ka chiat cikcek dih ko hna.
“Zeica’h?” “Zei ruangah dah?” tiah lungfak tukin ka ai.
***
Chim awk theih lo i, kan pawngkam ka hun ngiat ah, kan tthut tawnnak cu ka hmuh. Zeihmanh hngalh dawh a si lo, lungtumpi bang cawl lo cang lo khin, hawi lungsivangh lio ah.
“Ka ngaithiam, ka ngaithiam hram ko,” ti lawng ka hmur leng chuak in ka hun chim khawh hmasa bikmi biafang an si.
“Kei cu na caah kaa tlaak ti lo,” tiah lungfaak ngai in a hraam tthan i, “Ka caah nun nakin thih hmanh a ttha deuh. Zeica’h thi lakin an rak ka kah lawlaw ko hnga lo e!” tiah a bia cu a hun peh.
“Na thin phaang duh hlah, atu ah cun, tampi chim duh hlah. Siizung ah ka’n kalpi lai,” ka ti.
“Zeida cang, saya!” tiah tlangval pawl nih an hun kan phanh ah an ka hal.
An von kan zoh i, anmah te’n an lung an hun i fian cun thinhunnak le fihnak in an khat. An pawngkam ah an hmuh khawhmi lungtum le thingtan an i char. Mitthalo hna cungah chiat an serh hna i, kan thah ve hrimhrim hna lai tiah an i hrocer. Cun misual pawl dawi ding cun an i khirh colh.
“Si lo, dir rih uh!” tiah ka hung au, “A caan asi rih lo.”
“Atu cu teirul cham caan asi rih lo,” tiah ka bia ka hun i din ta i,
“Teirul nan cham colhnak nih kan caah fahnak tam deuh chinchin a chuahpi lai, kan lungfahnak tu nan karhter chin sual lai, caan rem hngak rih hna usi,” tiah ka hnemh hna.
“Zei e, zei bia dah na chim, saya!” tiah keimah cung tu ah an thin a hung hnik cang.
“Zeitindah mahti men cun kan zoh sawhsawh ko hna hnga i?” tiah khuaruahhar mit-au in an ka hal.
Ka cung ah i lung si lo ngai, khuaruahhar ngai khin an ka zoh i, mi ralchia hmuh khin an ka hmuh caah an i hrocer, an thin a phawh chinchin hna. Mah bantuk mitthalo pawl cu kan luatter hrimhrim hna lai lo, a man zeizat pek hau a si zongah teirul kan cham hrimhrim hna lai an ti. Si ko, an hmaan ko. Sihmanhsehlaw, kan tlangval pawl nih ka thinlung muru taktak chungah an rak hmuh khawh lomi thil pakhat a um. Cucu, hi mitthalo raap pawl caah “ngaihthiamnak” timi biafang cu ka thinlung dictionary chungin a hloh bakin ka hlohpiak cang hna tihi asi.
Cherry cu ka khaan chung ka ihkhun cung tiang, tlangval pawl nih an ka zawnh i, kan kalpi. Ihkhun cungah cun, puannemte bangin a thlep ko. Chantling cungah a tuarmi caah a damh khotu ding sii a um ti lai lo bangin a ttap thluahmah. Ka hnemhnak bia hna nih san an tlai kho ti lo. Thli lakah an zuang dih lo. Pakpalawng ah an cang dih.
“Na lung ah chia ti duh hlah. Mangchia ah ruat cang ko usi,” tiah a lung mer ka hun timh.
“Lenglei ka fahnak ah kaa buaipi lo,” ati,
“Ka nunzia ah an ka thurhhnawmhmi, ka thinlung ah hmape an ka chiahtami, ka dawtnak tuanbia ah hma an ka ngeihtermi cungah…. ka celh lo,” tiah thir lengmang in a bia cu a peh.
“Na lung buai duh hlah. Na ton hngami cu na lei ttangin nangmah he lunglawm te’n ka’n pahpi ko lai,” tiah din tein ka hnemh.
“Ka dawt ka tta, ka ngaithiam. Atu thawkin, kei he cun, zeizongte a tuar na celh te lai lo. Ka philh cang law, nangmah te’n lamdang i sial ko cang. Tleengdang na zawh ahcun, na caah lungsinak na hmuh deuh cang lai. Keimah ruangah na tuar hnga dingmi ka ruah ah, ka celh lai lo. Keimah ruangah na ngaih a chiat lai ka’n siang fawn lo,” tiah a hnarno ttam pah in a chim.
“Nangmah palh a si ttung lo. Keimah pei ka rat a hnu deuh cu…. Keimah ka ‘van’ tu si ko seh.”
“Dai te’n i din ko, caan nih lungfahnak hma vialte a damter dih te ko lai,” ka thaw dawp pah in ka hnemh.
A chungle an hung phanh in sii-zung ah kan kalpi. Siibawite nih a hma a faak tuk lem lo, a dam zau ko lai an ti caah kan lung hna a ngam deuh ngai. Zeisi hmanhah, a thinlung zawtnak vialte tu cu zeitindah siibawi nihcun, an hei damh khawh hlei ti hnga mu?
Ttim hnu ah, ka khaan ah cun ka hung ttin. Mah zaan cu hngilh lo pinah azei te ka tuah kho lo?khuaruah dah ti lo. Lungtum in sermi milempi bang, ka ihkhun cung cun, kuak lawng fung khat hnu fung khat in ka zu. Adonghnak bik kuak ka hun zuuk ahhin cun, ka kuakdap chiahnak kaan cu kuakbul nih a khuh dih cang. A tuarmi le a kong ka ruahmi in hlip kaa tiim lengmang. Nain, kaa phuak kho hrim lo. Rungtlang kan rak kai lio i, a mithmai panhte le aa rak i nuamhning tehna ka mitthlam ah an cuang. An thlalang tang ah a voikhatnak bik ka rak hnamh lio tehna ka hmu tthan. Vawleicung zu thaw bik nih a hluan kho hnga maw ka ti. Kan i kuh kan i reh lio, kan chanchung ah kan rak i nuamh bik caan tehna ka hun ngai. A hmasabik dawtnak kan rak i phuan veve lio tehna an cuang. A awnem hi, vawlei hla-aw ttha bik nakin an rak thlum deuh ko e ka ti. Cun, zeizong tein ka hun hngal tthan hna.
“Hohmanh nih hnamh rih lomi na hmur thawtnak ka tem cang nain, a nem, a thlum na pum in ka dawtnak tihaal riamhter ding tu cu kaa rak i suum mu…” Ka thinlung a ttap, mitthli dordor ka hmai ah an luang.
IV
Chun niceu a ra, cun zaan caan a phan hoi. Zaan, maw zaan aw! A dong kho lomi zaan. Kei ka caah zaan cu zawtnak bantuk an si ko cang. Zaan i aa dawhnak vialte an lo dih. Shakespeare zaan ah cun, chinbu an ttah len i, uico an bo len lioah, muthla pawl nih thlanlung an baoh hna i Troy khuapi cu mei in an khangh. Kei ka zaan nihcun?saram bantuk kawl-raap pawl nih duh paoh an i chawh hnu cun?daihnak in a rak khatmi ka thinglung zong Lungsi vanghnak fanu le Muihnak nupi ah a thlen dih ko cang.
Caan nih a hun kan merh tthan tikah “ahcun” timi biafang nih ka lu muru liam thluahmah in serhsat hram an ka thawk. Nau a pawi sual ahcun….~ihnung chanthar HIV zawtnak rungrul nih a tlunh sual ahcun….Mah vialte in luat khawh dingah amah le amah hoihna aa thah sual ahcun…. Ahcun, ahcun, nan ka hrem hringhran! Ka ih tikah, mah bantuk ‘ahcun’ he cun ih a si cang. Zing niceu a hun chuah ah mah bantuk ‘ahcun’ pawl nih an hun ka don. Rawl ka ei ah, mah bantuk ‘ahcun’ pawl nih ka hrom in an ka phih i ka ka-thawtnak zong a zor dih. Ti kaa kholh ah, mah bantuk ‘ahcun’ pawl nih ka takpum dihlak in hun ka toih ko sehlaw cu ko. Thung kaa tlaih i ca ka chimh tikah, mah bantuk ‘ahcun’ pawl cu ka ttial deng lengmang. Zarhpi caan pumhnak biakinn hmanh ah, mi nih mah bantuk ‘ahcun’ bia an ka hal lengmang in ka hmuh hna. Ningzahnak le ralchiatnak nih ka thahri in ka pumpaluk tiang an hun ka runh i hawi hmai chuah le mi sin kal ka ngamh ti lo.
Minung tlawm telawng khuasaknak khua kan ti hraat cu, a mizei paoh nih thil thar le thawng thar paoh cu hlat an duh. Cherry vanchiat tonmi zong mikip hmur ah ceih bikmi ah aa chuah. A hram thawk ahcun, zaangfahnak le zawnruahnak an ngei ko. Sihmanhsehlaw, a hun rauh deuh cun, khuaruat setsai lo, ruahnak tlawm, an mikong ceih zuam le an hmursau hi a celh in celh chuak an si ti lo. “Mah bantuk zaan tehna ahcun, amah lawng cu a vaa chawh ve i?” ati na, an biafang kuan zumzum in an tthuat ko cang. Micheu hoihna nihcun Cherry cu a der chin lengmang ko a timi zong an um.
Duhsah duhsah in mikong ceihnak mipi he i ton lai ka ttih chin lengmang. A hnu ah cun, ka ngaknu zong tong lo, hawi sin zong chuak lo lawlaw in mipi sinin keimah le keimah kaa pheo.
V
Ni khat tthaal caan lio ah, siang cachimhnak khaan chungah ke rit ngai khin ka hung lut. Lenglei in a hung lutmi pithlung ciap thawng le compei kaak thawng dah ti lo, tthim tlak thawng hmanh aa hngal lai ti awkin ka siangngakchia pawl cu daithlep in an rak um. Blackboard ah ka hun zoh i biazai an rak ttialmi ka hmuh:
Aw, ka dawt bikmi Cherry!
Kan kong cu tuanbia le zanmang men ah an cang lai.
Zaan nih ttha lo in an ka hrem;
Khuaruahhar damnak sii ka hmuh hlan tiang.
Hi lungsivanghnak ka pah ngam lo lioah
Hmursau mipi bia cu ttih fawn kaw;
Biatak pah ngamnak ka zaang a der hringhran.
“Ahodah ttial?” tiah ka au. Nain, ka bia cu fiang set loin an chuak. Nu pakhat a hung tho i aw fiang ngai khin,
“Saya, nang na caah ‘zumhtlak sinak’ le ‘biakam’ tehna hi zeitindah sullam na ngeihter?”
A bia ka let lo. Ka leh duh lo a si lo. Ka let ngam lo. Ka thin zong a hung. Ka aw zong a ther fawn. Cun ka lung a zuur caah a si. Ka khaan chungah ka kir tthan i, chun ni tlak ngang ko in ihkhun cungah ka va tthu.
VI
Thla khat a rauh hnu ah, Cherry te inn lei ah kaa thawh. An inntual cherry kung nganpi zong ka hun hmuh tthan. Papi nih a tlau cangmi a hawi a hmu tthan bangin a rak ka don, a ka liah len. An hau chung ka hun cuan i, Cherry cu thingkung tang tthudan cungah a rak tthu ko. Milem bantuk in cawlcang lo bak khin van lei khi a hoih. Cun, zei thawng hmanh pe loin, a pawngte ah ka va tthu. A kut ka hun tongh tikah, ka lei ah aa her. A ka hmuh ah a khuaruah a har.
“Aw, na ra ka leng?” tiah lung tho lo ngai khin a ka hal.
“Ka ngaknu sin i, zungzal umttinak nawl hal dingah ka ra,” ka ti.
“Ka tta, ka capo hram sawh hlah, mi ceih sawhmi bia tehna hmanh na tuar kho lo a si lo maw? Na nun lamtluan ah, hngilh khawh lo zaan hoihna in kan serhsat te sual lai ka phaang. Na ngaih a chiat, na lung a rawh ka’n hmuh ahcun, hnemh khawhnak thazaang ka ngei kho lai kaa zum ti lo.”
“Si lo, ka ngaithiam. Na cung ka’n dawtnak hi a ngol in ka ngol kho lo. Nangmah lo cun, ka nunnak nih sullam a ngei lo. Ka’n tthit lai.”
A liang cungah ka ban in ka hun kuh. Ka kehlei kut in duhsah tein a hung luangmi a mitthli ka hnawhpiak. A hnakhaw ah ka hmur ka hun naih i:
“A tak dawtnak nihcun zeizong vialte a khuh khawh dih!”
A hmai kum, tthal caan ah kan i um taktak. Sihmanhselaw, a nikum lio i ngakchia pawl nih Nawi tiva pawngah ruak pathum an rak hmuhmi kong tu cu hohmanh nih an ceih ti lo.
~~~~~A dih cang~~~~~

By Za Lian Ceu


A cung Tuanbia tawi hi CCF CLC nih a tuahmi 2008, Tuanbia tawi ttialzuamnak ah pakhatnak a hmumi Tuanbia tawi a si.