Seoul Tower le thla an ilen caan
“Ka ttak…Ka ttak…Ka ttak,” …. Aw thawng te cu a hung thang thluahmah.
Tlanglawng-dinhnak chung a si i aw cu a khin in a khing ko, kei mah he hmai tonh lei khin a si, kei zong cu uai-ai nawn in ka lu kaa khun i ka hei kal ve ko.
“Ka ttak…ka ttak….ka ttak,” ….kedan thawng te nih cun a hun ka naih deuh chin lengmang, ka lung chung te cun, ‘cu nu te cu a kedan nih kiah tak seh law ka awi hnga, dawh duh man,’ tiah ka zei hmanh a ka sual lo mi pi cu ka hei thangchiat mei ko. Lam cu a bi nawn kedan awthawng te cu ka hmaika lam hnih fai hrawng khi a phan cang, ka mitsir te khin kedan nak te ka hei hmuh, ka ruah ning bantuk tein, zung thum hrawng a sang lai, a kedil sang zawn; cun a tthia, asinain a ke cu a ngo i aa rem ngaingai.
‘Awh! Hihi a ka pah cang ko lai lo mei’ tiah ka lu ka vun tun cu ka ar ko. Khoika ka um hmanh khi ka thei lo.
A sakart (Fenh erh) a rang chircher, a khuk cung deuh tiang long a phan, a panmi te a si; a thlam a lang pah dih, a bawngbi-chungnawh nih a rehnak tiang khi a lang pah, a ngal a tthia, a ngo, a ang ki zong a rang, a pan, a ban kiu hup fang, tawi lo; sau lo. A ttang a lang dengmang, khatlei liang kau nawn in a lang, a angki chung zong ka hei hmuh khawh deng, angki lo ti awk in, a thlam a lang pah dih. A tumbul a sau nawn, a kal ah din nawnte in aa thing. A sam a liang a phan dengmang, a kal ah ‘vut…vut’ tiah aa zap. A zihmui haw nih avun ka zah hutmat. A hmai fang a pian ning, a hnarthlung in a mit tiang aa rem khawh ning.
“Up-pa” tiah awthlumte in a vun ka auh, merh nawnte khin, a ra thluahmah. Dawtmi he vun iton i lunghmuih nawn, ningzah nawn vun i “nih” ban tuk khin a vun ka “nih” ko, hmai tonh bak khin kan vung um cang ko. ‘Ka theihmi minung ah mah tluk muidawh le zohrem hi ahohmanh an um ttung lo? Ahodah a si hgna? Zei tik i kan rak itheih bal mi dah a si hnga?’ ka ti. Kaa ruat, kaa dap hriat, ka thei hlei lo, ni lo ttap lo khin ka um. Ka vun nih ve lai ka ti ah ka theihmi nih a si lo, ka kaltak lai ka ti ah hmai tonh bak in kan si fawn. Ka uaa aa. “uah .. ah.,”. ka ti. Ka hnu lei ka vun imer cu merh nawnte in a dirmi tlangval pa ka vun hmuh ai.
Maw khuazing, ka dawt he nan ilawh cu dah ngai…

Ka ningzah ka celh lo, ka hmai sen dih, ka kal zokzok ka ti cu, lam pheipi ah cun ka chuih pah, ka tlu dengmang, a zei hmanh poi lo bantuk in kar hnih thum kaa tlik ter lawlaw.

Tthutnak ka phak in ka thawpi ka chuah. Voi hnih le voi thum kaa mer, ka zoh lengmang. A darling he an zattial kut an isih i an kal thliahmah ko. Cu nu kong cu ruah loin ka um kho lo, ka vun imer i ka vun zoh tthan zong ah zei san a tlai ti lo. ‘Aw… ramdang um hi a har ko mu. Ka nunnak ah dawtmi he hmai panhte in vun tlawnlentti le lung duh bia vun iruahtti kha ka ngai ruangmang. Ka thinlung a hninh in aa hnin, ka philh khawh ko lai ti i ka rak ruahmi nih a thar in an chuak tthan. Ka thinlung a ka suk, ka si a vang. Tlanglawng a rat le rat lo zong thei ti hlah.
xxxxx
Zanlei ni a tlak lai te ah khin a si, khoika le khoika in dik an rak rat cio, meng khat deng a saumi Inya tidil tlang, lam ah cun mi cu an ichawk lulh cio ko. Kut sih in lam a lengmi ngaknu tlangval ko khi an tam. Tidil tlang i tthutnak an sermi cungah cheukhat cu an tthu, vawlei cungah anmah pa hnih lawng a ummi ko khi an lo. Thlitu hmanh nih kan tthen hlah seh ti in fek thup in aa kupmi zong cu an tlawm lo. Ka siarlei ka hei zoh cu hring dildal in, daite in a ummi tidilpi cu ka hmuh, ‘Kei ka dawtnak cu zei tik hmanh ah aa thleng bal lo, nang zei tin?’ tiah hei ka nih sawh seh law cu bang.
Ka hmai ka ah cun a ttahnak ah a mit a sen dih cangmi ka dawt “Sung Sung” cu ka ttang ah aa bek. Zei ti hlei in vun hnemh awk hi ka thiam hlei ti lo. Hi tluk i ka dawt mi Sung Sung, mah tluk lawmmam in a ngaih chiatter cu ka siang ve hrimhrim lo.
“Ka uu.. ka u”, ‘kum thum cu ka celh hnga maw,’ a ruah in ka ruat kho lo ee, ati pah in a ik thliahmah tthan, a mitthli cu ka ttang cung ah ‘ dul’ tiah a hung luang. Kei zong ka celh ve hrim lo, kaa sum chih ko bu in ka mit thli-ha amang.
‘Kan dawt tuk ee’ ka vun ti pah khin duhsahte in a keng ka vun mawi.
Hmai lei khua kan saktti tik ah sifak tuk in ka’n chiah sual lai ti ka ruah ah pei a si ko cu, kei zong ka celh ve lo ee.
“Ka uu aw, nangmah ka’n zumh lo cu a si lo, a caan hi dakaw ka zumh khawh lo cu.”
“Ka dawt, zoh hmanh, Inya tidil pi hi a reu hlan lo cu ka thinlung aa thleng lai lo, ka’n dawtnak hi ka nunnak ah hin a reu bal lomi tidil bantuk hin a khah in a khat. Kan dawt tuk ee,” a vun ti pah in ka hngawng in tthup tiah a vun ka reh, a hmai le ka hmai a tong, a thaw a pit, ka thaw a pit ve.
x x x x x

“Pa lian, vun tawng hen,” arsa phei a vun lak pah khin Pa Thang nih a vun ti. Ka dua, Khua khat ah kan umtti ko hna nain a ton bak kan itong kho lo, pumhnak i ka iton hna caan ah ti ah le mi zapi lak ah a si, bia zong ttha tthi in kan iruah manh hna lo, tu zan cu kawi Mang le Saya Khar te zong an rak ra ve lai, hi hnu minit pahra ah cun kan phan lai an ti,” lungthu cung i a tlawk hluahmahmi Voksa um a chin a hei hun pah khin Par Par nih a vun ti. Pa Thang le Par Par hi An nu pa in mittha le hawikom a dawmi an si. Korea an phaknak a sau pah ve cang, an rian ttuannak pawng ah inn an ihlan i a ummi an si. Fapa pakhat te an ngei nain Kawl ram ah an pi le an pu sinah an chiahtak, anmah nupa lawng an um.
Kan hawile cu an vun phan colh ve, kan bia ruah cu a tui chin lengmang ko. Kan hmuh tonmi paoh kan vun ichim cio hna.
“Nan celh chung in tawng uh”, Laitlang caw sapherh ro te in kiomi kheng khatpi in Par Par nih a run put.
“A ha…, a thawt khawh lai ning, Kum thum chung ah ka voi khat einak bak a si lai,” ka chim pah ah ka cil ka ri a ka sor dih manh.
Gangnam Khuadawh

“Kan hnulei ah khan Laitlang in an kan kuatmi a si, kanmah lawng ei cu kan siang lo; nanmah nan rat tik ah tiah ka’n chiahmi hna a si,” anih bu tein a chim pah khin an pa pawng te ah a tthu ve. A mui-hmai a panh khawh ning, a kan siaherhnak le a kan zawnruahnak khi a mui-hmai ah a lang kho. Bia phunphun kan iruah lio hna ah khin.

“Pa Lian, zei tin, na tlung deng cang lai lo ma, hngaktu si hi a har tuk dakaw?”
A lau bak khin ka lau, Kawl ram kan um lio hna ah khan Par Par te le Sung Sung te hi innpa te an si. Kumkhua zong Sung Sung he an itthi rual nawn ko hna, zei thil paoh te hi a theih dih ve ko lai. Ka hmai ‘duk’ tiah a chia colh. “Ziah, tlun hnawh chan cu ka ngei ti hnga ma hen?” Amah zong tlawmpal cu a lau pah ve. Bia thli cu a theih pah ve ko nain fiang in a rak theih deuh lo ruang ah a si.
“Kan theihmi hi a hman tak ma?” Par Par cu a lau bak in a lau ve.
‘A hman ko’ ka ti pah khin, “Sung Sung palh a si hrim hrim lo ee, keimah sual a si ko rua ee. A thin lung a fah tuk ah kei cu a huat in a ka huat cang.”
Tuak ve hmanh, a nu palh zong a si lo, annih cu Mitthawng ttha chung nih an a si, tta, pa, tthawngtha zong a ngei. Fa nu fang khat nih a si. A mui nih aa dawh, a fim leng ah catang ngei nih a si. A nunzia nih aa dawh tuk fawn. Ni kum tiang kha cu mileng mikai an ngeih zong ah an chawr lengmang ko.
Kan hnulei Saya Thawng a rat lio ah khan “Sung Sung cu Captain pa Hnin ca ah an hal, hnatlaknak an tuah cang,” ti a ka chimh .
“A si zong ah Puai cu an tuah rih ttung lo i.”
“A nu khuakhannak deuh a si ko rua, Sung Sung nih cun a duh naisai lo, ttah lawng a rian an ti ko hen cu, va tlung law cun thil phun dang in a um ko hnga dakaw,” zawnruahnak thinlung he a vun ka ti.
“Tuan i na tlun lo cu nangmah palh pei a si tak cu i,” tiah a vun ka bet.
“Aw, si hrim.”
Asinain thil pakhat te Sung Sung nih a theih thiam lomi te a um. Anih ruahnak ah cun Korea ah hin aa nuam tuk, a tlung duh ti lo, ti in a ka ruah .
“Kum thum” lawng ka um lai tiah cun bia ka kamh ve taktak ko. Hika ah hin le itinhning tluk in tlam a tlin khawh lo hi a thei kho lo. Ka nule zong nih an ka cah tuk ve ko, ruah lopi ah ka pa nih a ka thihtak hoi, tlun hi ka duh tuk ve ko.
“Khah… bia lawng cu chim hlah vun ti pah hen.”
“kuaak” “Kuak”
Pa Thang nih ka hraikhat te in a vun ka tthemh tthan.

Rianttuan nih le tlam a tling setsai lo, mah tluk rethei ngai in rian kan ttuan ve ko mi. Ni hlawnh tam deuh pek zong a ka duh lo, ka hawile tluk in ka hmu ve lo, chuah i kadang ah kaa tthial lai ti ah le Visa lo cun rianttha hmuh zong cu a har, rian loin umnak cun a ttha hnem ka ti i kaa hne, hawi dang bantuk in da ra ka “sok” ve lai ti zong khi ka ruat dih.

A hman lomi “Bia” ka khat te ka hei chim ah cun Visa cu ka hmuh ko hnga, khatlei ah cun ka nih a chuak pah, Korea hi.

HItin an dawtmi he mi cu …
Rian a ttuan i phaisa a kawl ciocio mi kan si ko, cheu khat cu Visa an hei “sok” i mi nih an hei zaangfah ngai hna, an duhnak paoh ah an vak kho, khoika paoh ah rian an hmu kho, a ngei lomi cu “PUL-POP” an hei kan ti, misual bang tlaih ding in an hei kan kawl. Kan thazaang man ni hlawh tlamtling in an kan pek lo hmanh ah zei kan chim ngam lo, aho au kanhtu zong kan ngei ve lo.
Aa… Chim ah hin cun aa phua dih. Zei ruang a va si hmanh ah keimah palh si ko seh.
Asinain, Sung Sung nih a ka ruah bantuk in, ka nuamh tuk i ka tlun duh lo cu a si hrimhrim lo.
Korea cu aa nuam khomi caah cun a nuam taktak ko. Ei din a tling, nun za a long, an nungak nih an i dawh, an thil puan a tha, an ngo, duh an nung, ttamh nih an thiam. Asinain kei ka caah cun Nigaro muichia pipi ko khi an lo.
Inya tidil a reu hlan lo cu Sung Sung ka dawtnak hi a ziam kho lai lo ee. Ka dawt nih ahei theithiam hnga dik maw?
“Ka dawt Sung Sung”
Caan karlak pumsa, itthen chung hi cu hmailei ruahchannak he a tuar zia ka thiam ko ee,
Asina’n, thinlung itthen hi cu ka celh lo ee, ka tuar kho hnga maw?…Ka tuar har tuk ee…….
XXXXX

“Pa Lian, Pa Lian”
Ka vun zoh cu Pa Ling bak a si ko.
Rian kan ttuan ttinak kum thum a si cang, keimah nakin kum hnih hrawng a ngakchia deuh lai, a umnak a sau ngai ve cang, mifel ngai a si. Ka kong hi a hngal dihtu a si ve.
“Ziah, na kalnak a sau tuk cang ttung, mahka te lawng cu na phakning a si?”
Ka mit ka vun ihnuai i suimilam ka vun zoh cu zanlei suimilami paruk (6:00) pm bak a si cang ko, khua ka vun ruat, atu lawng ah ka lung a hung fim. Nihin cu zarhte ni a si, rian herh ka ngeih caah tuan ah ka kal chung. Kan rianttuannak Seoul in Chin House kal ding ah, tlanglawng (Sub-Way) dinhhmun ka kal lio ah nungak dawh te ka hmuh, cun Tlanglawng ka hngak… suimilam pahnih chung a si cang.
“Ziah, na dam lo ma, pa Lian?”
“Ka dam ko.” Ka mit thli a hmuh sual lai ti phan pah in khatlei ah kaa mer i a thlite in ka mitthli kaa hnawh zokzok. Nain a rak ka hmuh ziar cang.
Thinghnah aa thlen caaan Spring thawkkaa hmailei an ruat
 cangmu

“Thawngpang chia dah ra na theih?” zawn ruahnak thinlung he a vun ka hal.

Holh loin sau nawn kan um hnu ah khin,
“Rak ka kaltak chung ko,” keimah te lawng um ka duh. “A si lo, thil sining kong cu ka chim ve hen, zei a si hmanh ah nangmah lawng cun ka’n kal tak lai lo,” aw nemte in a vun ka ti.
Ka tonmi thil vialte, ka ngeihchiatnak kong vialte cu ka vun chimh dih khin, “Ka dua pa Tling, ka kaltak ko, keimah te lawng ttap ko ning.”
Seoul khualipi ah hin keimah te lawng ttap ko ning.  “Na mawh lo, Pa Lian, na mawh hrim lo.” Zei ti um awk khi a thiam ve lo. Tlawmpal ah, “Nangmah te lawng um cu na lilen a zual chin lai, Chin House ah kal ko usih, khin kan hawile tampi an um. Hawi sin ah cun na ngeihchiatnak zong na philh khawh deuh ko lai.”
Khika ah khin, hnemhthiammi tampi an um dahkaw. Thil rit changtu kan Pastor, muidawh nu Thlia, Aan ttha Puite le nunnem Mang Mang zong an um.
“Ra, kal ko usih.”
“A.. aa, ka kaltak ko.”
Seoul khualipi ah hin ttap ko ning, Keimah te lawng ttap ko ning.
‘Aw! Maw Seoul khualipi,
Dawhnak le nuamhnak in a khatmi khualipi,
Kei ka ttahnak hmum maw a si ko.’
Ttap ko ning. Keimah te lawng tap ko ning.

By Salai Riak Lang


A cung Tuanbia tawi hi CCF CLC nih a tuahmi 2008, Tuanbia tawi ttialzuamnak ah pahnihnak a hmumi Tuanbia tawi a si.